آقای مشاهد حسین سید نویسنده، سیاستمدار، تحلیلگر و روزنامه نگار با تجربه پاکستانی:

در این تحلیل به بررسی روند دور اول مذاکرات ایران و آمریکا در اسلام ‌آباد و درس ‌های راهبردی آن برای دور دوم گفت‌وگوها می‌پردازد. تمرکز اصلی بر ضعف ‌ها و محدودیت ‌های هیئت آمریکایی در برابر رویکرد منسجم و استراتژیک ایران است و همچنین نقش عوامل انسانی، تجربه سیاسی و اختلال در اختیار تصمیم ‌گیری در شکست یا پیشرفت مذاکرات مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.

 آماده سازی برای دور دوم رئیس جمهور ترامپ برای دستیابی به توافق با ایران له له می زند تا خود را از باتلاق ایران خلاص کند. او بسیار مشتاق است که هنگام سفرش به چین در ۱۴ یا ۱۵ می، با کیم جونگ اون رهبر کره شمالی دیدار کند (به همین دلیل وانگ یی هفته گذشته با شتاب به پیونگ یانگ رفت) اما برای موفقیت در دور دوم، آمریکایی ها باید ۳ درس از دور اول بیاموزند:

الف) جی.دی.ونس هرچند مذاکره کننده ای با اثر بود، اما در درک جزئیات دقیق مسائل ایران و آمریکا، در مقایسه با قالیباف، رئیس مجلس ایران که فردی با سابقه و کارکشته است، بسیار کم تجربه به نظر می رسد.

ب) دست و پای جی.دی.ونس بسته بو، زیرا اختیار کامل برای نهایی کردن توافق را نداشت به همین دلیل دقیقا زمانی که گفتگو ها به توافق نزدیک شده بود، او ناگهان میز مذاکره را ترک کرد.

ج) هیئت آمریکایی گویی در زمان متوقف شده بود و طوری چانه زنی می کرد که انگار در حال باز سازی توافق هسته ای ۲۰۱۵ با ذهنیتی تاکتیکی است در حالی که ایرانی ها با ذهنی باز و منعطف برای اهداف استراتژیک آمده بودند و مشتاق، آماده و توانا برای انجام بزرگترین توافق قرن بودند.

لینک: https://x.com/Mushahid/status/2044251411526103471?s=20